Gruzja

Kolebka wina. Ślady winorośli odkryte na pogórzach południowej Gruzji liczą zaś 8 tysięcy lat. Na północy granicę kraju wyznaczają pasma Wielkiego Kaukazu, na zachodzie - wybrzeże Morza Czarnego, a na wschodzie - Morza Kaspijskiego. Na tym małym kawałku ziemi występują wszystkie klimaty, od podzwrotnikowego do kontynentalnego, stanowiąc najlepszą dla uprawy winorośli strefę klimatyczną.

Mapa poglądowa GruzjaNa północy granicę kraju wyznaczają pasma Wielkiego Kaukazu, na zachodzie - wybrzeże Morza Czarnego, a na wschodzie - Morza Kaspijskiego. Na tym małym kawałku ziemi występują wszystkie klimaty, od podzwrotnikowego do kontynentalnego, stanowiąc najlepszą dla uprawy winorośli strefę klimatyczną.

Głównymi regionami przemysłu winiarskiego są:
Kahetia (Gruzja wschodnia) – region położony w nizinach rzek Alazani i Iori, bezpośrednio u podnóża Kaukazu, gdzie znajduje się 62,9% winnic całej Gruzji. Tu znajdują się takie apelacje jak Tsinandali, Teliani, Napareuli, Vazisubani, Mukuzani, Akhasheni, Gurdzhaani, Kardenakhi, Tibaani, Kindzmarauli, Manavi, Kvareli, Gremi, Eniseli i Akhmeta.
Imeretia (Gruzja zachodnia) - to region nawodniony wieloma rzekami płynącymi z gór Kaukazu, w którym 19,1% całego terenu stanowią winnice oraz region Kartli - w środku państwa, między dużym i małym grzbietem Kaukazu, w którym panują idealne warunki do produkcji win lekkich, win różowych i win musujących.

Skarbem Gruzji są rdzenne, występujące tylko lokalnie odmiany winorośli  [link do działu "Odmiany winorośli"], wśród czerwonych prym wiedzie saperavi, wśród białych - rkatsiteli. Długo by wymieniać pozostałe, ale dla porządku wspomnijmy kilka z nich: kisi, chichwi, kakhuri mtswane, tsilokauri, tsitska i wiele innych.
Prawdziwym kulturowym dziedzictwem są też gruzińskie wina robione w zakopanych w ziemi glinianych amforach - kwewri. Jest to prosta, nieinwazyjna metoda jaką produkowało się tu wino setki lat temu.

Wino w Gruzji darzone jest niebywałą estymą, jest produktem codziennym, towarzyszem dobrych i złych życiowych chwil, serwowane jest przy narodzinach dziecka i na pogrzebowych stypach, jest elementem tradycyjnych pieśni, legend, symbol pieczętujący przyjaźnie i interesy, jeden z wyrazów legendarnej gruzińskiej gościnności.
Nie sposób nie wspomnieć tu o słynnych gruzińskich ucztach - suprach. Wino odgrywa tu wiodącą rolę, jest towarzyszem licznie serwowanych, pysznych gruzińskich dań. Takim tradycyjnym gruzińskim ucztom zawsze przewodzi tamada, osoba wybrana spośród ucztujących - najczęściej najstarsza, najbardziej doświadczona i poważana. Tamada odpowiedzialny jest za "moderowanie" uczty, dba o to, by goście mieli napełnione kieliszki, wznosi toasty, etc. No właśnie - toasty. To też specyfika winiarskiej Gruzji. Nie są to krótkie saluty typu "na zdrowie!" lecz długie przemówienia, dowód długich oratorskich tradycji. Są to nierzadko prawdziwe krasomówcze perełki, w których wychwala sie Boga, ojczyznę, rodzinę, przyjaźń, kraj i piękno życia...

Gruzja, kraj bardzo zasłużony dla tradycji i historii wina, przeżywa w ostatnich latach prawdziwe odrodzenie. Po embargo nałożonym przez Rosję na gruzińskie wina w 2006 roku (zniesiono je na początku 2013 roku), trzeba było zareagować i poszukać nowych rynków zbytu. Gruzja zwróciła się więc ku azjatyckim i zachodnim rynkom jednocześnie podnosząc standardy uprawy winorośli i produkcji wina. Dziś w jej historii zaczyna się nowy winiarski rozdział.

Czytaj dalej

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Zgadzam się